به گزارش خبرگزاري فارس از زنجان، مردم عاشق و ولايتمدار زنجان همه ساله در هشتم محرم در قالب دسته عزاداري حسينه اعظم گردهم آيند و تا عشق و ارادت قلبي خود را به امام حسين(ع) به جهانيان اعلام كنند.
مردم استان زنجان عشق و علاقه خاصي به حضرت ابوالفضل دارند و در مشكلات خود به وي متوسل مي‌شود.
مردم ولايتمدار استان كه سالها است عشق و ارادت خود را به اباعبدالله و ياران اين امام همام اعلام مي‌كنند امسال نيز با حضور خود بار ديگر نشان خواهند داد كه «يل ياتار توفان ياتار ياتماز حسينين پرچمي» (باد و توفان خواهد خوابيد و مي‌نشيند ولي پرچم حسين هرگز نخواهد خوابيد و هميشه برافراشته خواهد ماند) و اين بيت شعر استاد كلامي شاعر و مداح شهير زنجاني سال‌ها است كه توسط مردم زنجان طنين‌انداز مي‌شود. 

مردم عزادار زنجان در هشتم محرم از ساعت‌هاي اوليه صبح با حضور در خيابان‌ها و معابر اصلي شهر گرد هم مي‌آيند تا بگويند كه با گذشت صدها سال از حادثه كربلا اين مردم هنوز عاشق اباعدالله هستند و حتي سر سوزني از عشق و ارادت آنها در غبار گذشت سال‌ها كاسته نشده و نخواهد شد.
مراسم عزاداري حسينيه اعظم زنجان كه در هشتمين روز ماه محرم در زنجان برگزار مي‌شود، سال گذشته و در چنين روزهايي با پيگيري‌هاي مستمر سازمان ميراث فرهنگي استان و به تاريخ 15 دي ماه 1378 به شماره 10 در فهرست ميراث معنوي كشور به ثبت رسيده است تا به ميراث معنوي مردم زنجان تبديل شود.
اين مراسم از رويداد‌هاي مهم مذهبي و فرهنگي كشور است كه موجب مي‌شود استان زنجان به عنوان يكي از كانون‌هاي بزرگ عزاداري در ماه محرم، در سطح ملي مورد توجه قرار گيرد و بيانگر ميزان ارادت و اخلاص مردم زنجان به سرور و سالار شهيدان و واقعه كربلا است.
در اين مراسم معنوي خيل عظيم عزاداران از حسينيه با طي مسير خيابان‌هاي فردوسي، امام خميني و ميدان انقلاب به صحن مبارك امامزاده سيد ابراهيم وارد مي‌شوند و براي عرض تسليت و تعزيت به آن نواده همام به عزاداري مي‌پردازند، همچنين در طي اين چند روز مردم به سبب اعتقادات، كرامات و باورهاي قلبي خود قرباني و نذوراتي را به اين حسينيه اهدا مي‌كنند.
در اين راستا و در سال گذشته احشام ذبح شده در دسته عزاداري حسينيه اعظم زنجان به يك‌هزار و 560 لاشه رسيد كه موجب مي‌شود حسينيه اعظم به دومين قربانگاه جهان بعد از منا تبديل شود.
اين سنت ديرينه از يادگارهاي مربوط به دوران تشيع علوي است و تا به حال نيز علي‌رغم فراز و نشيب‌هاي بسيار به حيات خود ادامه داده و امروزه به صورت هرچه باشكوه‌تر ضمن حفاظت از اصول واقعي آن مراحل رشد، بالندگي و اثر‌گذاري خود را طي مي‌كند.
مردم عزادار و عاشق عبدالله از نقاط مختلف كشورمان براي حضور در اين مراسم معنوي صدها كيلومتر را طي مي‌كنند تا عشق و ارادت خود را به ائمه اطهار نشان دهند، البته در اين ميان همه ساله شماري از شيعيان و ارادتمندان كشورمان نيز از نقاط مختلف جهان نيز به شهر زنجان سفر مي‌كنند تا در اين خيل عظيم حسيني حاضر شوند.
تاريخچه حسينيه اعظم كه مردم استان و شيعيان بسياري از نقاط كشورمان به آن عشق و ارادت خاصي دارند، طبق نخستين سند مكتوب كه با مهر حاج ميرزا لطف‌الله شيخ‌الاسلام و آخوند ملا كاظم ممهور شده، صفر المظفر 1295 هجري قمري را نشان مي‌دهد كه در زير وقفنامه دو شخص خير و نيكوكار به نام‌هاي حاج ميرزا محمد‌نقي و حاج ميرزا بابايي تاجر كه دو باب دكان را وقف صحيح شرعي كرده‌اند، آمده است.
سنگ نوشته‌ها نشان مي‌دهد اهالي محل اين مسجد را در سال 1261 هجري به پايان رسانده‌اند، البته طبق گفته مُعَّمران و اهالي محل اين تاريخ مربوط به زمان يا سال تأسيس مسجد نيست بلكه مربوط به تعمير و بازسازي مسجد است.
اما گفته‌هاي شفاهي به زمان‌هاي پيش از اين سال‌ا اشاره دارد و مي‌گويند در تاريخ 1114 هجري قمري زنگ بزرگي به مسجد اهدا شده و اين زنگ تا 40 يا50 سال پيش موجود بود كه بعد شكسته شده و از بين رفته است.
آيين جهاني شيعه كه همه ساله هشتم محرم در زنجان، پايتخت شور حسيني برگزار مي‌شود همه ساله از سوي شبكه‌هاي ملي و بين‌المللي مختلف كشورمان به مناطق مختلف جهان منعكس شده و عظمت شيعيان جهان اعلام مي‌كند.